EN
Τα τελευταία χρόνια, η κρυοθεραπεία έχει γίνει όλο και πιο δημοφιλής ως οικονομική και βολική μέθοδος φυσικής αποκατάστασης στο σπίτι. Ωστόσο, η κρυοθεραπεία δεν είναι κατάλληλη για όλους. Για ορισμένες ομάδες ατόμων, η ατεκμηρίωτη χρήση κρυοθεραπείας μπορεί να μην βοηθήσει μόνο τον οργανισμό να αναρρώσει, αλλά ενδέχεται επίσης να επιδεινώσει την κατάσταση ή να προκαλέσει σοβαρότερους κινδύνους για την υγεία, όπως παγωμά, αρρυθμίες κ.λπ. Στο παρόν άρθρο παρουσιάζεται συστηματικά ποιοι δεν πρέπει να χρησιμοποιούν κρυοθεραπεία, προκειμένου να σας βοηθήσει να λάβετε μια πιο ενημερωμένη και ασφαλέστερη απόφαση πριν από τη χρήση συσκευών κρυοθεραπείας.
【Ασθενείς με καρδιαγγειακές παθήσεις】
Η κρυοθεραπεία λειτουργεί προκαλώντας τοπική αγγειοσύσπαση και επιβραδύνοντας τη ροή του αίματος μέσω χαμηλών θερμοκρασιών, με αποτέλεσμα τη μείωση του οιδήματος και του πόνου. Ωστόσο, για ανθρώπους με υποκείμενες καρδιαγγειακές παθήσεις, αυτός ο μηχανισμός μπορεί να αποτελέσει σημαντικό κίνδυνο για την υγεία. Οι ασθενείς με νόσο των στεφανιαίων αρτηριών, στηθάγχη, αρρυθμία, ανεξέλεγκτη υπέρταση, περιφερική αρτηριακή νόσο ή ιστορικό εμφράγματος του μυοκαρδίου ή εγκεφαλικού επεισοδίου πρέπει να αποφεύγουν απολύτως την κρυοθεραπεία. Επιπλέον, η κρυοθεραπεία απαγορεύεται επίσης σε ασθενείς με θρομβοαγγειίτιδα οβλιτερανς ή θρομβοφλεβίτιδα.
Η έκθεση στο κρύο μπορεί να προκαλέσει μια «κρύα σοκ» αντίδραση, η οποία εκδηλώνεται ως δύσπνοια, αιφνίδια αύξηση του καρδιακού ρυθμού και αιφνίδια άνοδος της αρτηριακής πίεσης. Για παράδειγμα, σε ασθενείς με υπέρταση, η κρύα ερέθισμα μπορεί να προκαλέσει αγγειοσπασμό και σύσπαση, επιδεινώνοντας περαιτέρω τις διακυμάνσεις της αρτηριακής πίεσης και δημιουργώντας κρυφούς κινδύνους κατά τη διάρκεια της θεραπείας και της αποκατάστασης. Σε σύγκριση με την εφαρμογή θερμότητας ή την ανάπαυση, η συνεχής και σταθερή θερμοκρασιακή έξοδος των ψυκτικών συσκευών επιβάλλει μια πιο διαρκή και δυσκολότερα αντιληπτή φόρτιση στο καρδιαγγειακό σύστημα. Ακόμη και κατά τη χρήση ψύχρα συμπιέσεως θεραπευτικών μηχανημάτων με έξυπνο έλεγχο θερμοκρασίας, αυτό το πληθυσμιακό τμήμα πρέπει να αξιολογηθεί προσεκτικά υπό τη σαφή καθοδήγηση ενός ειδικού καρδιολόγου.
[Διαταραχές του κυκλοφορικού συστήματος και ασθένειες αγγειοσπασμού]
Οι διαταραχές της κυκλοφορίας αποτελούν σημαντική αντένδειξη για την κρυοθεραπεία, περιλαμβάνοντας πολλές συνδεόμενες παθήσεις. Η εκτεταμένη βλάβη ιστών, οι συστημικές διαταραχές της μικροκυκλοφορίας, η ψυχογενής κατάσταση (σοκ), η αρτηριοσκλήρωση με κακή περιφερική κυκλοφορία, οι αγγειακές επιπλοκές του διαβήτη και το οίδημα από διάφορες αιτίες αποτελούν όλα αντενδείξεις για την κρυοθεραπεία. Οι ασθενείς που υποφέρουν ήδη από ανεπαρκή διατροφή των ιστών λόγω κακής κυκλοφορίας θα υποστούν περαιτέρω συστολή των αγγείων κατά την εφαρμογή της κρυοθεραπείας, με αποτέλεσμα την ισχαιμία, την υποξία και ακόμη και τη νέκρωση και την εκφύλιση των τοπικών ιστών.
Η νόσος του Raynaud είναι το πιο τυπικό παράδειγμα μεταξύ των ασθενειών που προκαλούνται από βασοσπασμό. Οι ασθενείς με αυτήν την κατάσταση μπορεί να υφίστανται διαλείποντα επεισόδια παλλορής, κυάνωσης και ερυθρότητας στα άκρα όταν εκτίθενται στο κρύο ή όταν βιώνουν συναισθηματικές διακυμάνσεις. Η εφαρμογή χαμηλής θερμοκρασίας κατά την κρυοθεραπεία μπορεί να προκαλέσει άμεσα ή να επιδεινώσει αυτήν τη διαδικασία. Παρόμοιες διαταραχές που προκαλούνται από το κρύο περιλαμβάνουν την κρυοσφαιριναιμία και την κρυοσυγκολλητιναιμία, και οι ασθενείς με αυτές τις καταστάσεις πρέπει επίσης να αποκλείονται από τον κατάλληλο πληθυσμό για κρυοθεραπεία.
【Ασθενείς με διαταραχή της αισθητικότητας και νευροπάθεια】
Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια της κρυοθεραπείας εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τη φυσιολογική αντίληψη του χρήστη για τις αλλαγές της θερμοκρασίας. Σε υγιείς ατόμα χωρίς διαταραχές της αισθητικότητας, το σώμα αντιδρά εγκαίρως στη δυσφορία που προκαλείται από υπερβολικά χαμηλές θερμοκρασίες. Ωστόσο, εάν οι ασθενείς πάσχουν από νοητική διαταραχή, δυσκολία στην προφορική επικοινωνία ή αισθητικές ανωμαλίες, ή αντιμετωπίζουν νευρολογικές παθήσεις όπως η διαβητική περιφερική νευροπάθεια, η ικανότητά τους να διακρίνουν θερμικά ερεθίσματα (ζεστά και κρύα) μειώνεται σημαντικά, καθιστώντας εύκολο το να παραλειφθούν τα εντοπίσιμα προειδοποιητικά σημάδια πριν από την εμφάνιση κρυοπαγούς.
Τα παιδιά (ιδιαίτερα τα νήπια) και οι ηλικιωμένοι, των οποίων οι λειτουργίες θερμορύθμισης δεν έχουν ακόμη αναπτυχθεί πλήρως ή έχουν εξασθενήσει με την ηλικία, ανήκουν επίσης σε ομάδες που απαιτούν προσοχή. Η κρυοθεραπεία δεν συνιστάται για παιδιά κάτω των 6 ετών, εκτός εάν πραγματοποιείται υπό την επίβλεψη ενός επαγγελματία κλινικού. Τα άτομα άνω των 65 ετών είναι πιο ευαίσθητα στην κρυοβλάβη λόγω λεπτότερου δέρματος, ασθενέστερης κυκλοφορίας και πιο αργού μεταβολισμού· συνεπώς, η διάρκεια της κρυοθεραπείας πρέπει να ελέγχεται αυστηρά.
[Αλλεργία στο κρύο και νόσοι που προκαλούνται από το κρύο]
Για έναν μικρό αριθμό ατόμων με συγκεκριμένες σωματικές διαθέσεις, το κρύο μπορεί ακόμη και να λειτουργήσει ως αλλεργιογόνο. Οι ασθενείς με κρυοδερματίτιδα μπορεί να παρουσιάσουν τοπική ερυθρότητα, φυσαλίδες ή ακόμη και διάχυτη φαγούρα και οίδημα μετά την έκθεση σε κρύες διεγέρσεις (συμπεριλαμβανομένου του κρύου νερού, του κρύου αέρα, των κρύων επιθεμάτων ή των συσκευών κρυοθεραπείας). Σε ακραίες περιπτώσεις, μπορεί να προκαλέσει αιφνίδια πτώση της αρτηριακής πίεσης, δυσπνοία ή άλλες συστημικές αλλεργικές αντιδράσεις ή αναφυλακτικό σοκ. Οι ασθενείς με κρυοσφαιριναιμία και παροξυσμική κρυο-αιμοσφαιρινουρία πρέπει επίσης να αποφεύγουν αυστηρά οποιαδήποτε μορφή κρυοθεραπείας.
【Ειδικευμένες αντενδείξεις】
Ακόμη και σε απόλυτα υγιή άτομα, ορισμένες περιοχές του σώματος δεν πρέπει να εκτίθενται σε ψύχρα θεραπεία :
Οπίσθιο τμήμα του κρανίου και αυτικός λοβός: Ο υποδόριος ιστός σε αυτές τις περιοχές είναι λεπτός, καθιστώντας τις ευάλωτες σε παγωνιά λόγω κρύων διεγέρσεων.
Προσθετική περιοχή (προκαρδιακή περιοχή): Η κρυοθεραπεία μπορεί να προκαλέσει αντανακλαστική βραδυκαρδία, κοιλιακή μαρμαρυγή, κοιλιακές αρρυθμίες και ακόμη και καρδιακή ανακοπή.
Κοιλιά: Η ψυχρή διέγερση μπορεί να προκαλέσει γαστρεντερικούς σπασμούς, διάρροια και άλλες δυσφορίες.
Πέλμα των ποδιών: Η ψυχρή διέγερση των πελμάτων μπορεί να προκαλέσει παροδική σύσπαση των στεφανιαίων αρτηριών, γεγονός που είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο για ασθενείς με στεφανιαία νόσο.
Συστάσεις για ασφαλή χρήση:
Συνιστάται κάθε εφαρμογή ψυχρής κομπρέσας να περιορίζεται σε 10 έως 20 λεπτά, με διάστημα τουλάχιστον 60 λεπτών μεταξύ των εφαρμογών. Είτε χρησιμοποιείται μια παραδοσιακή απλή παγοθήκη είτε μια πιο προηγμένη ψυκτική θεραπεία Συμπίεσης μηχανή, πρέπει να χρησιμοποιείται ένα καθαρό, στεγνό πανί ως προστατευτικό στρώμα κατά την άμεση επαφή με το δέρμα, προκειμένου να αποφευχθεί ζημιά στο επιδερμίδιο λόγω της χαμηλής θερμοκρασίας. Κατά τη διάρκεια της κρυοθεραπείας, εάν το τοπικό δέρμα παρουσιάσει αύξηση του πόνου, μόνιμη αίσθηση μηδενικής αίσθησης (νάρκωση), μυρμήγκιασμα, καύσος, φυσαλίδες, ερυθήματα, ανώμαλο χρώμα δέρματος ή αύξηση του οιδήματος αντί για μείωσή του, πρέπει να διακοπεί αμέσως η χρήση και να ζητηθεί επειγόντως ιατρική βοήθεια.
Εάν ακόμη δεν είστε σίγουροι εάν εσείς ή τα μέλη της οικογένειάς σας είναι κατάλληλοι για κρυοθεραπεία, αφού κατανοήσετε τις παραπάνω αντενδείξεις, ή εάν επιθυμείτε να μάθετε περισσότερα για τις μηχανές ψυχρής συμπίεσης με ακριβή έλεγχο της θερμοκρασίας, μη διστάσετε να επικοινωνήσετε με την εταιρεία Xiamen Weiyou Intelligent Technology Co., Ltd. Η επαγγελματική μας τεχνική ομάδα θα σας παράσχει λεπτομερείς και επιστημονικά τεκμηριωμένες υπηρεσίες συμβουλευτικής για τα προϊόντα.